لابد من تناول الطعام
خوب, فکر کنم بعد از دو هفته بتونم یه نظر اولیه درمورد نحوه غذا خوردن بدم.
در کل غذا خوردن چندان هم آسون نیست. اغلب غذاهای اینجا یا تنده, یا شیرینه, یا اینکه انقدر عجیب غریبه که نمیشه تستش کنی.
صبح کنار خیابون میتونی ببینی که یارو یه ماشین پارک کرده و یه چرخ پر از انواع خوراکیهای مختلف کنار ماشینش چیده که توش همه چی پیدا میشه. تنها چیزی که من از اون تو میتونم شناسایی کنم برنجه! ظاهرا اینجا بعضیا صبح هم ناهار میخورن!
اولین غذایی که بیرون خوردیم توی KLCC Park بود (کنار اون حوض بزرگ با فواره های رقصان!) که نزدیک 50 رینگیت شد, ولی به محض اینکه با شهر آشنا تر بشی میتونی غذای بهتر و ارزون تر پیدا کنی.
رستوران ایرانی توی نقاط مختلف شهر میتونی پیدا کنی. یکی هم درست روبروی هتل ما هست که غذاهاش همچین تعریفی نداره و هر پرسش حدود 20 رینگیت در میاد (کوبیده). یه بار هم یه غذای بهتری توی یه رستوران دیگه خوردیم که فکر میکنم 15 رینگیت بود.
در کل اگه خیلی سوسول نباشی توی این Food Court ها که توی هر مجتمع بزرگی وجود داره, میتونی غذای مناسب پیدا کنی. معمولا قیمت متوسط یه پرس غذا 7 رینگیت میشه, اگه نوشابه هم بخوای که 1.5 رینگیت هم بهش اضافه میشه. در کل قیمت بالایی نیست و میتونی هر روز که میری سر کار بیرون غذا بخوری.
من که هنوز جرات نکردم غذاهای عجیب غریب بخورم, معمولا Chicken Rice میخورم که ترکیبی از گوشت مرغ و برنج (یه کم که به شکل دایره کنار غذاست) و یه سوپ مختصر میشه.
یه جا هم هست که ما بهش میگیم behind (چون پشت شرکتمونه) و من فقط یک بار (شاید آخرین بار) رفتم اونجا. انواع بوهای مختلف توش میاد. بعدش هم سلف سرویسه, هر چی خواستی ورمیداری بعد یکی رو غذات قیمت میذاره. یه غذای واحد میتونه یه روز 5 رینگیت و یه روز دیگه 10 رینگیت قیمت گذاری بشه. تنها هنری که میتونی داشته باشی اینه که قسمتهای خوب غذاتو زیر قسمتهای نامرغوبش قایم کنی!
مک دونالد و KFC هم هست که ما زیاد تست نکردیم. بیشتر بستنی مک دونالد میخوریم.
البته الان بیشتر غذامون رو توی خونه تهیه میکنیم و اکثر مواد اولیه مورد نیاز رو هم یاد گرفتیم چطور بخریم. برخلاف چیزی که قبل از اومدن شنیده بودیم و مجبور شدیم یه بسته پنیر لیقوان یک کیلویی رو با خودمون کول کنیم بیاریم اینجا تقریبا همه چی پیدا میشه. فقط نون پیدا نمیشه (اکثر نونها شیرین هستن) که در حال حاضر از نون تست استفاده میکنیم تا ببینیم چی میشه.
نکته جالب اینکه اینجا یه چیزی به اسم مرغ سیاه دارن (واقعا سیاهه), یه روز هم تخم مرغ خریده بودیم بعد از آب پز کردن دیدیم سفیده ش سیاه شده!
این رو فعلا داشته باشین, من باید برم توی جلسه...
در کل غذا خوردن چندان هم آسون نیست. اغلب غذاهای اینجا یا تنده, یا شیرینه, یا اینکه انقدر عجیب غریبه که نمیشه تستش کنی.
صبح کنار خیابون میتونی ببینی که یارو یه ماشین پارک کرده و یه چرخ پر از انواع خوراکیهای مختلف کنار ماشینش چیده که توش همه چی پیدا میشه. تنها چیزی که من از اون تو میتونم شناسایی کنم برنجه! ظاهرا اینجا بعضیا صبح هم ناهار میخورن!
اولین غذایی که بیرون خوردیم توی KLCC Park بود (کنار اون حوض بزرگ با فواره های رقصان!) که نزدیک 50 رینگیت شد, ولی به محض اینکه با شهر آشنا تر بشی میتونی غذای بهتر و ارزون تر پیدا کنی.
رستوران ایرانی توی نقاط مختلف شهر میتونی پیدا کنی. یکی هم درست روبروی هتل ما هست که غذاهاش همچین تعریفی نداره و هر پرسش حدود 20 رینگیت در میاد (کوبیده). یه بار هم یه غذای بهتری توی یه رستوران دیگه خوردیم که فکر میکنم 15 رینگیت بود.
در کل اگه خیلی سوسول نباشی توی این Food Court ها که توی هر مجتمع بزرگی وجود داره, میتونی غذای مناسب پیدا کنی. معمولا قیمت متوسط یه پرس غذا 7 رینگیت میشه, اگه نوشابه هم بخوای که 1.5 رینگیت هم بهش اضافه میشه. در کل قیمت بالایی نیست و میتونی هر روز که میری سر کار بیرون غذا بخوری.
من که هنوز جرات نکردم غذاهای عجیب غریب بخورم, معمولا Chicken Rice میخورم که ترکیبی از گوشت مرغ و برنج (یه کم که به شکل دایره کنار غذاست) و یه سوپ مختصر میشه.
یه جا هم هست که ما بهش میگیم behind (چون پشت شرکتمونه) و من فقط یک بار (شاید آخرین بار) رفتم اونجا. انواع بوهای مختلف توش میاد. بعدش هم سلف سرویسه, هر چی خواستی ورمیداری بعد یکی رو غذات قیمت میذاره. یه غذای واحد میتونه یه روز 5 رینگیت و یه روز دیگه 10 رینگیت قیمت گذاری بشه. تنها هنری که میتونی داشته باشی اینه که قسمتهای خوب غذاتو زیر قسمتهای نامرغوبش قایم کنی!
مک دونالد و KFC هم هست که ما زیاد تست نکردیم. بیشتر بستنی مک دونالد میخوریم.
البته الان بیشتر غذامون رو توی خونه تهیه میکنیم و اکثر مواد اولیه مورد نیاز رو هم یاد گرفتیم چطور بخریم. برخلاف چیزی که قبل از اومدن شنیده بودیم و مجبور شدیم یه بسته پنیر لیقوان یک کیلویی رو با خودمون کول کنیم بیاریم اینجا تقریبا همه چی پیدا میشه. فقط نون پیدا نمیشه (اکثر نونها شیرین هستن) که در حال حاضر از نون تست استفاده میکنیم تا ببینیم چی میشه.
نکته جالب اینکه اینجا یه چیزی به اسم مرغ سیاه دارن (واقعا سیاهه), یه روز هم تخم مرغ خریده بودیم بعد از آب پز کردن دیدیم سفیده ش سیاه شده!
این رو فعلا داشته باشین, من باید برم توی جلسه...
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 11:30 توسط هومن
|